تنها سطحی که مال شما نیست.
روی تراکت، بنر، بسته‌بندی و لباس، سطح مال خودتان است. اما آگهی روزنامه فرق دارد: فضا را اجاره می‌کنید، بعد از چاپ دیگر دست‌تان به آن نمی‌رسد، و در پایان، چیزی که نشریه به شما می‌دهد تیراژ است، نه نتیجه.
برای همین، تبلیغات چاپی قدیمی‌ترین مسئله را در بازاریابی دارد: می‌دانید پول را خرج کرده‌اید، اما نمی‌دانید کدام بخش کار کرده است. با استفاده از یک کد QR پویا برای اولین بار می‌توانید داده دقیقی از آگهی چاپی داشته باشید.
چرا کد QR روی آگهی چاپی مناسب است؟
داده‌ها را می‌بینید
تیراژ نشریه عدد آن‌هاست؛ تعداد اسکن عدد شماست. وقتی آگهی‌تان کد دارد، در پایان ماه می‌توانید بگویید چند نفر با دیدن این آگهی به سراغ شما آمدند؛ نه اینکه چند نسخه چاپ شده است.
مقایسه مستقیم بین نشریه‌ها
یک آگهی ثابت را در سه نشریه چاپ می‌کنید، ولی برای هرکدام یک نخ جدا می‌سازید و پشت هر سه همان یک صفحه را می‌گذارید. حالا می‌دانید کدام نشریه ارزش بودجه‌اش را داشته است. همین کار را برای دو تاریخ مختلف یا دو اندازه‌ی مختلف آگهی هم می‌شود انجام داد.
آگهی چاپ‌شده را می‌شود نجات داد
روزنامهایییی‌ای که از چاپخانه بیرون آمده، دیگر قابل اصلاح نیست. ولی اگر کد پویا باشد، مقصدش هنوز در دست شماست. اگر صفحهی محصول عوض شد، کمپین زودتر تمام شد، یا آدرس لینک اشتباه بود، مقصد نخ را عوض می‌کنید و آگهی چاپ‌شده همچنان کار می‌کند. این تنها راه جبران اشتباه بعد از چاپ است.
مجله تاریخ انقضا ندارد
عمر روزنامه تنها یک روز است، ولی مجله ماه‌ها و گاهی سال‌ها در اتاق انتظار مطب، آرایشگاه و لابی می‌ماند و خوانده می‌شود. کد ثابت بعد از چند ماه به صفحه‌ای می‌رسد که دیگر وجود ندارد؛ اما کد پویا همان مجلهی قدیمی را به صفحهی امروز شما وصل می‌کند.
فضای گران، محتوای نامحدود
هر سانتی‌متر آگهی هزینه دارد و شما مجبورید پیام را فشرده کنید. یک کد کوچک، یک صفحهی کامل را پشت خودش جا می‌دهد: ویدئو، گالری، لیست کامل محصولات، فرم تماس. آگهی تمیز می‌ماند و اطلاعات هم از دست نمی‌رود.
رپورتاژ و محتوای تبلیغاتی هم قابل سنجش می‌شود
رپورتاژ آگهی چاپی معمولا هیچ راه سنجشی ندارد. یک کد در انتهای متن، آن را به یک کانال قابل‌اندازه‌گیری تبدیل می‌کند و می‌فهمید متن واقعا خوانده شده یا فقط چاپ شده است.
کجاها جواب می‌دهد؟
آگهی روزنامه
آگهی کادری یا تمام‌صفحه. پشت کد می‌توانید صفحهی محصول، فرم تماس، یا یک کد تخفیف مخصوص همان نشریه را قرار دهید. اگر در چند روزنامه آگهی می‌دهید، برای هرکدام نخ جدا بسازید؛ بدون این کار، بودجه‌ی سال بعد را کورکورانه تقسیم می‌کنید.
مجله تخصصی و نشریه صنفی
جایی که مخاطب دقیقا همان صنف موردنظر شماست و مجله مدت‌ها نگه داشته می‌شود. پشت کد می‌تواند محتوای سنگین‌تری قرار بگیرد: کاتالوگ فنی، مطالعه‌ی موردی، یا فایل مشخصات محصول.
رپورتاژ آگهی
متنی است که درباره‌ی شما نوشته شده. کد در انتهای متن، خواننده‌ای را که تا آخر خوانده به صفحه‌ای با اطلاعات کامل‌تر می‌برد. چون این خواننده‌ها باکیفیت‌ترین مخاطب آن صفحه‌اند، ارزش یک نخ جدا را دارند.
آگهی استخدام و نیازمندی‌ها
به‌جای نوشتن آدرس طولانی سایت یا ایمیل، یک کد قرار دهید که مستقیم به فرم درخواست می‌رسد. وقتی موقعیت شغلی پر شد، مقصد نخ را به صفحهی «فرصت‌های شغلی» منتقل می‌کنید و آگهی قدیمی هنوز به درد می‌خورد.
نشریه داخلی و خبرنامه چاپی سازمان
کد در خبرنامه‌ای که برای کارکنان چاپ می‌شود می‌تواند به فرم نظرسنجی، ویدئوی پیام مدیرعامل یا ثبت‌نام رویداد داخلی برسد؛ و برای اولین بار معلوم می‌شود چند نفر واقعا خبرنامه را باز کرده‌اند.
نشریه محلی و رایگان
می‌توانید کد را در نشریه‌های محله‌ای و رایگان که در فروشگاه‌ها پخش می‌شوند قرار دهید. چون توزیع‌شان جغرافیایی است، آمار شهری نخ به شما می‌گوید آگهی واقعا در همان محله خوانده شده یا نه.
بهترین روش‌ها
کاغذ روزنامه سخت‌ترین کاغذ برای چاپ کد است: بافت دارد، جاذب است و مرکب رویش پخش می‌شود. کدی که روی بروشور گلاسه بی‌نقص کار می‌کند، ممکن است روی همان اندازه در روزنامه اصلا خوانده نشود.
کد حتما پویا باشد
در هیچ سطح دیگری «برگشت‌ناپذیری» به اندازه‌ی اینجا نیست. آگهی چاپ‌شده را نمی‌شود پس گرفت. تنها چیزی که بعد از چاپ در اختیار شما می‌ماند، مقصد کد است؛ آن هم در صورتی که کد پویا باشد.
اندازه را روی کاغذ روزنامه بزرگ‌تر از حد معمول بگیرید
حداقل اندازه متعارف کد روی کاغذ خوب حدود دو در دو سانتی‌متر است. روی کاغذ روزنامه پیشنهاد می‌کنیم دست‌کم دو و نیم تا سه سانتی‌متر بگیرید. دلیلش ساده است: کاغذ روزنامه جاذب است و مرکب کمی پخش می‌شود، پس ماژول‌های تیره کمی بزرگ‌تر و لبه‌ها کمی نرم‌تر از چیزی درمی‌آیند که در فایل دیده‌اید. این پخش‌شدن روی کد کوچک کشنده است و روی کد بزرگ‌تر بی‌اثر.
سطح تصحیح خطا را M یا Q بگذارید
روی کاغذ تمیز و چاپ خوب، سطح M پیش‌فرض منطقی است. برای آگهی روزنامه، اگر جا دارید، Q امن‌تر است. سطح L را روی کاغذ روزنامه اصلا انتخاب نکنید.
کد را تک‌رنگ مشکی بسازید، نه چهاررنگ
در چاپ روزنامه، چهار رنگ دقیقا روی هم نمی‌نشینند و کمی جابه‌جایی طبیعی است. کدی که از ترکیب چهار رنگ ساخته شده باشد، لبه‌هایش رنگی و محو می‌شود. کد را فقط با مشکی تک‌رنگ بسازید تا این مشکل اصلا پیش نیاید.
کد معکوس ممنوع
کد روشن روی زمینه‌ی تیره روی کاغذ گلاسه گاهی کار می‌کند؛ روی کاغذ روزنامه تقریبا هیچ‌وقت. چون مرکب پخش می‌شود، ماژول‌های روشن باریک‌تر از اندازه‌ی واقعی چاپ می‌شوند و کد از بین می‌رود. پس همیشه کد تیره روی زمینه‌ی روشن را انتخاب کنید.
کد را روی تا خوردگی نگذارید
این اشتباه مخصوص روزنامه است. اگر کد روی خط تای صفحه یا نزدیک آن بیفتد، در نسخه‌ی تاشده شکسته و چروک می‌شود و اسکن نمی‌شود. موقع صفحه‌آرایی، فاصله‌ی کد از خط تا و از لبه‌ی برش را چک کنید.
حاشیه خالی را فراموش نکنید
دور کد دست‌کم چهار ماژول فضای سفید لازم است. روی آگهی‌های شلوغ وسوسه می‌شوید متن یا کادر را به کد بچسبانید؛ همین کار کد را از کار می‌اندازد.
کنار کد بنویسید پشتش چیست
«اسکن کنید» دلیل اسکن کردن کد نیست. «کاتالوگ کامل را ببینید» یا «۲۰٪ تخفیف این شماره» مخاطب را به اسکن کردن تشویق می‌کند. در آگهی چاپی که رقابت توجه بالاست، این جمله تفاوت بین اسکن‌شدن و نشدن است.
قبل از ارسال فایل، روی کاغذ معمولی تست بگیرید
آگهی را با همان اندازه واقعی روی یک پرینتر معمولی چاپ کنید — نه لیزری باکیفیت — و با سه گوشی اسکن کنید. پرینتر ضعیف تا حدی رفتار کاغذ روزنامه را شبیه‌سازی می‌کند. اگر آنجا اسکن نشد، در روزنامه هم نمی‌شود.
کدام نوع نخ برای آگهی چاپی مناسب است؟
آگهی فروش و تخفیف: کوپن؛ کد تخفیف مخصوص همان نشریه، تاریخ اعتبار و شرایط.
آگهی معرفی محصول: محصول؛ تصویر، قیمت، ویژگی‌ها و لینک خرید.
مجله تخصصی و رپرتاژ: PDF؛ کاتالوگ فنی، مطالعه موردی، فایل مشخصات.
آگهی کادری کوچک: کسب و کار؛ تماس، آدرس، ساعات کاری و گالری.
نشریه داخلی و خبرنامه: لینک‌ها؛ چند مقصد پشت یک کد.
آگهی استخدام و هر کاربرد دیگر: وب‌سایت؛ هدایت به هر آدرس، با امکان تغییر مقصد.
