روی همه‌ی سطوح دیگر، کد QR یک دعوت است: اگر خواستی اسکن کن. روی بلیت فرق دارد؛ اینجا کد، خودِ چیزی است که خریده‌اید. اگر کار نکند، کسی وارد نمی‌شود.
و دقیقا به همین دلیل، بلیت دو کد متفاوت لازم دارد. «کد ورود» که یکتاست، یک‌بار مصرف است و باید از سامانه‌ی بلیت‌فروشی شما بیاید و «کد اطلاعات» که همه‌ی چیزهای دیگر را نشان می‌دهد: برنامه، نقشه‌ی سالن، تغییرات لحظه‌ی آخر و بعد از رویداد، آلبوم عکس‌ها.
نخ کد دوم است، نه اول. و اختلاط این دو، رایج‌ترین اشتباه در طراحی بلیت است.
چرا کد اطلاعات روی بلیت ضروری است؟
برنامه رویداد تا شب آخر عوض می‌شود
ساعت شروع جابه‌جا می‌شود، یک سخن‌ران حذف می‌شود، سالن عوض می‌شود، در ورودی تغییر می‌کند. اما بلیت‌ها هفته‌ها قبل چاپ شده‌اند! با کد پویا، همان بلیت چاپ‌شده همیشه برنامه‌ی امروز را نشان می‌دهد. با کد ثابت، برنامه‌ی سه هفته پیش را می‌بینید.
بلیت بعد از رویداد هم در دست مخاطب است
آدم‌ها بلیت کنسرت و همایش را نگه می‌دارند؛ بعضی‌ها عکسش را منتشر می‌کنند. پس کد روی آن بلیت ماه‌ها بعد هم اسکن می‌شود. مقصدش را عوض کنید: آلبوم عکس رویداد، فایل ارائه‌ها، یا ثبت‌نام دوره‌ی بعدی. یک بلیت، سه کاربرد.
جای روی بلیت کم است
روی یک بلیت باید نام رویداد، تاریخ، ساعت، سالن، شماره‌ی صندلی و شرایط جا شود. جایی برای نقشه‌ی دسترسی، قوانین ورود، پارکینگ و برنامه‌ی تفصیلی نمی‌ماند. یک کد کوچک، جای چند صفحه را می‌گیرد.
می‌فهمید بلیت‌ها از کدام کانال فروش رفته
برای بلیت‌های هر کانال یک نخ جدا بسازید: سایت، حضوری، همکار فروش، کمپین اینستاگرام و.... پشت همه‌شان همان یک صفحه را قرار دهید. در پنل می‌بینید مخاطب کدام کانال بیشتر درگیر رویداد شده. این عدد با عدد فروش فرق دارد و چیز دیگری به شما می‌گوید.
ارتباط بعد از رویداد قطع نمی‌شود
معمول‌ترین اتفاق این است که رویداد تمام می‌شود و ارتباط با شرکت‌کننده‌ها هم تمام می‌شود. کد روی بلیت، کانالی است که از قبل در دست همه‌ی شرکت‌کننده‌ها هست و برای رویداد بعدی هنوز کار می‌کند.
کجاها جواب می‌دهد؟
بلیت کنسرت و رویداد فرهنگی
کد اطلاعات روی بلیت: نقشه‌ی سالن و شماره‌گذاری، قوانین ورود، ساعت باز شدن درها، پارکینگ. بعد از اجرا: آلبوم عکس و اعلام اجرای بعدی. کد ورود جداگانه از سامانه‌ی بلیت‌فروشی.
کارت ورود و بج همایش
بج روی گردن شرکت‌کننده، تمام روز جلوی چشم اوست. پشت کد: برنامه‌ی تفصیلی سالن‌ها، معرفی سخن‌رانان، فایل ارائه‌ها، و فرم نظرسنجی. چون برنامه‌ی همایش معمولا تا ساعت آخر دست‌کاری می‌شود، پویا بودن کد اینجا از همه‌جا ضروری‌تر است.
بلیت نمایشگاه
نقشه‌ی سالن‌ها و فهرست غرفه‌داران، که هر روز تغییر می‌کند. اگر بلیت چند روزه است، همان یک کد می‌تواند هر روز برنامه‌ی همان روز را نشان بدهد.
بلیت موزه و مکان گردشگری
راهنمای صوتی، توضیح آثار، نقشه‌ی بازدید و زبان‌های مختلف. بلیت موزه را بازدیدکننده معمولا به‌عنوان یادگاری نگه می‌دارد، پس کد عمر طولانی دارد.
بلیت ورزشی
ورودی سکو و شماره‌گذاری، قوانین ورزشگاه، و چیزهایی که مرتب تغییر می‌کنند مثل ساعت شروع و محل ورود مجاز. بعد از بازی: خلاصه‌ی بازی و بلیت‌فروشی بازی بعدی.
دعوت‌نامه رویداد شرکتی و کارگاه
برای رویدادهای کوچک‌تر مثل کارگاه، افتتاحیه یا مهمانی سازمانی که سامانه‌ی بلیت‌فروشی ندارند؛ کد روی دعوت‌نامه به صفحه‌ی رویداد، فرم تأیید حضور و مسیر دسترسی می‌رسد.
بهترین روش‌ها
بلیت از هر سطح دیگری حساس‌تر است، چون اگر کد کار نکند کسی پشت در می‌ماند. سه قاعده‌ی اول این بخش از بقیه مهم‌ترند.
۱. کد ورود و کد اطلاعات را قاطی نکنید
کد ورود باید برای هر بلیت یکتا باشد، یک‌بار مصرف باشد، و به سامانه‌ای متصل باشد که می‌تواند در لحظه‌ی ورود آن را باطل کند. کد اطلاعات برای همه‌ی بلیت‌های یک رویداد می‌تواند مشترک باشد و باید پویا باشد. این دو کار متفاوت‌اند و با یک کد انجام نمی‌شوند.
۲. کد اطلاعات را حتما پویا بسازید
بلیت‌ها قبل از رویداد چاپ می‌شوند و برنامه تا آخرین روز عوض می‌شود. این یکی از واضح‌ترین کاربردهای کد پویا در کل این مجموعه است. اگر ساعت یا سالن عوض شد، مقصد را عوض می‌کنید و همان بلیت چاپ‌شده درست می‌ماند.
۳. برای بعد از رویداد از قبل نقشه داشته باشید
تصمیم بگیرید فردای رویداد، مقصد کد به کجا می‌رود: آلبوم عکس، فایل ارائه‌ها، یا ثبت‌نام دوره‌ی بعد. اگر از قبل فکر نکنید، کد بعد از رویداد به صفحه‌ای می‌رسد که دیگر معنا ندارد.
۴. کد روی صفحه گوشی، نه فقط روی کاغذ
امروز بیشتر بلیت‌ها روی صفحه‌ی گوشی نشان داده می‌شوند. به مخاطب بگویید پیش از رسیدن به در، روشنایی گوشی را بالا ببرد، حالت شب و حالت کاهش نور خودکار را خاموش کند، و اگر ممکن است اسکرین‌شات بلیت را ذخیره کند. اسکرین‌شات به اینترنت نیاز ندارد.
۵. بلیت چاپی را کامل حذف نکنید
گوشی شارژ تمام می‌کند، صفحه می‌شکند، اپلیکیشن باز نمی‌شود. برای رویداد بزرگ، گزینه‌ی چاپ بلیت را نگه دارید و در ورودی یک باجه برای حل مشکل داشته باشید. این توصیه به چشم کوچک می‌آید و در شب رویداد بزرگ‌ترین مشکل‌تان را حل می‌کند.
۶. اندازه و جای کد روی بلیت
فاصله‌ی اسکن روی بلیت حدود بیست تا سی سانتی‌متر است، پس کدی به ضلع دو تا دو و نیم سانتی‌متر کافی است. از خط پارگی بلیت، جای مهر و جای منگنه دور بمانید، و دور کد حاشیه‌ی خالی بگذارید. اگر دو کد روی بلیت دارید، فاصله‌ی بین‌شان را زیاد بگیرید تا دوربین اشتباهی آن یکی را نخواند.
۷. کنار هر کد بنویسید چیست
روی بلیتی که دو کد دارد، باید کنار هر کد نوشته باشد چه کاری می‌کند: «کد ورود: در ورودی نشان دهید» و «برنامه و نقشه‌ی سالن». بدون این دو برچسب، مخاطب در صف کد اشتباه را نشان می‌دهد و صف کند می‌شود.
۸. در شرایط واقعی تست کنید
سالن رویداد نور کم دارد. گوشی‌ها قدیمی و صفحه‌ها خط‌افتاده‌اند. اینترنت محل با دو هزار نفر اشباع می‌شود. بلیت را زیر نور کم، روی یک گوشی قدیمی با صفحه‌ی کم‌نور، و با اینترنت خاموش امتحان کنید.
کدام نوع محتوا برای هر بلیت مناسب است؟
بلیت کنسرت و همایش: برنامه، نقشه سالن، قوانین و پارکینگ؛ همه پشت یک کد
بج همایش و بلیت نمایشگاه: برنامه تفصیلی، فایل ارائه‌ها و نقشه غرفه‌ها
بلیت موزه و مکان گردشگری: معرفی، ساعات کاری، تماس و مسیر دسترسی
دعوت‌نامه رویداد شرکتی: صفحه رویداد یا فرم تأیید حضور، با امکان تغییر مقصد
بلیت با پیشنهاد همراه: تخفیف خرید بعدی یا کد ویژه شرکت‌کننده‌ها
