کار اینفوگرافیک ساده‌کردن است. با کمک این ابزار، یک جدول چهل‌سطری به سه عدد ساده تبدیل می‌شود، یک گزارش بیست‌صفحه‌ای هم تبدیل به یک نمودار می‌شود. این نکته را می‌توان هم نقطه قوت اینفوگرافیک دانست و هم نقطه ضعفش.
چون آنچه حذف می‌شود همیشه یک چیز است: منبع، روش محاسبه، بازه‌ی زمانی، و جدول کاملی که عدد از آن درآمده. دست بر قضا کسی که اینفوگرافیک شما را جدی می‌گیرد، دقیقا به همین اطلاعات نیاز دارد.
یک کد گوشه‌ی اینفوگرافیک، همه‌ی موارد حذف‌شده را نگه می‌دارد؛ بدون اینکه تصویر شلوغ شود. یک کار دومی که می‌کند از این مهم‌تر است: وقتی کسی از اینفوگرافیک شما اسکرین‌شات می‌گیرد، کد تنها چیزی است که همراهش می‌ماند.
چرا کد QR روی اینفوگرافیک بگذاریم؟
قرار دادن منبع
نوشتن منبع کامل روی تصویر یا آن را شلوغ می‌کند یا آن‌قدر ریز می‌شود که خوانده نمی‌شود. کد این مسئله را حل می‌کند: روی تصویر فقط عدد قرار می‌گیرد، پشت کد همه‌ی اطلاعات مهم دیگر هستند.
این فقط یک حسن نیست؛ یک مزیت رقابتی است. اینفوگرافیکی که منبعش یک کلیک دورتر است، قابل استناد می‌شود و چیزی که قابل استناد باشد، در گزارش‌ها و ارائه‌های دیگران تکرار می‌شود.
اسکرین‌شات بدون شما سفر می‌کند
این مهم‌ترین بند این صفحه است. اینفوگرافیک، برخلاف هر محتوای دیگری، به‌صورت یک تصویر تنها سفر می‌کند. کسی اسکرین‌شات می‌گیرد و در گروه می‌فرستد؛ کپشن، لینک، اسم شما و پست اصلی، هیچ‌کدام ذکر نمی‌شوند.
تنها چیزی که از این سفر جان سالم به در می‌برد، چیزی است که داخل خود تصویر چاپ شده. یعنی کد و آدرس کوتاه کنارش، تنها نشانی‌اند که از شما باقی می‌ماند.
تازه ماندن اطلاعات
اینفوگرافیک بیشتر از هر محتوای دیگری تحت تاثیر زمان قرار می‌گیرد. عددی که پارسال درست بود، امسال غلط است ولی تصویر همچنان در گردش است و کسی نمی‌تواند اطلاعات را از دست مردم جمع کند.
با کد پویا، همان تصویر به نسخه‌ی به‌روز عدد می‌رود. اینفوگرافیک قدیمی می‌ماند، ولی اگر مقصد را درست بنویسید، خودش می‌گوید «این عدد برای سال ۱۴۰۴ است؛ عدد امسال این است».
می‌فهمید کدام تصویر واقعا کار کرد
لایک و بازنشر نشان‌دهنده این است که تصویر دیده شده. اسکن می‌گوید کسی آن‌قدر مطلب را جدی گرفته که دنبال منبعش رفته است. این دو عدد خیلی وقت‌ها با هم نمی‌خوانند، و دومی برای تصمیم درباره محتوای بعدی مفیدتر است.
اینفوگرافیک چاپ شده
اینفوگرافیک خیلی وقت‌ها چاپ شده و در نمایشگاه، در راهروی شرکت یا در پوستر همایش به نمایش درمی‌آید. روی کاغذ هیچ لینکی وجود ندارد و کد پویا تنها راه ادامه برای مخاطب است.
کد پویا کجاها جواب می‌دهد؟
اینفوگرافیک لینکدین
رایج‌ترین حالت، مخاطب حرفه‌ای اگر عدد را جالب ببیند، منبع می‌خواهد. چون پست لینکدین با اسکرین‌شات در گروه‌ها می‌چرخد، کد روی تصویر تنها راه برگشت به صفحه شما است.
گزارش سالانه و گزارش عملکرد
صفحه خلاصه گزارش، همیشه یک اینفوگرافیک است و جزئیاتش جای دیگری است. کد، آن صفحه را به پیوست‌ها و جدول‌های کامل وصل می‌کند بدون اینکه گزارش قطور شود.
پوستر همایش و نمایشگاه علمی
جایی که این کاربرد از همه‌جا جاافتاده‌تر است. بازدیدکننده جلوی پوستر می‌ایستد، عدد را می‌بیند، و کد او را به مقاله کامل یا دیتاست می‌برد. برای همین است که در پوسترهای علمی، کد تقریبا استاندارد شده.
اینفوگرافیک داخلی سازمان
داشبوردی که روی دیوار واحد چاپ شده. کد به نسخه زنده همان داشبورد می‌رود؛ یعنی کاغذ روی دیوار می‌ماند و عددش همیشه یک کلیک با واقعیت فاصله دارد.
اینفوگرافیک خبری و رسانه‌ای
وقتی رسانه‌ای اینفوگرافیک شما را بازنشر می‌کند، معمولا اسم شما را می‌برد ولی لینک نمی‌دهد. کد داخل تصویر این مشکل را حل می‌کند، چون با خود تصویر منتشر می‌شود.
اسلاید ارائه
اسلایدی که روی پرده می‌رود و بعد فایلش دست‌به‌دست می‌شود. قواعد اندازه و فاصله که در صفحه کد QR روی نمایش‌گر آمده را در اینجا رعایت کنید.
بهترین روش‌ها
۱. کد و آدرس کوتاه، هر دو
همیشه کنار کد، آدرس کوتاه را هم چاپ کنید. دلیلش این است که خیلی از بیننده‌ها اینفوگرافیک را روی همان گوشی می‌بینند و نمی‌توانند صفحه خودشان را اسکن کنند؛ این محدودیت را در صفحه کد QR در کتاب الکترونیک کامل توضیح داده‌ایم. آدرس باید کوتاه و تایپ‌کردنی باشد.
۲. کد را در گوشه پایین بگذارید، نه وسط
بهترین جا گوشه‌ی پایین-چپ یا پایین-راست است، در همان ناحیه‌ای که معمولا لوگو و منبع می‌آید. وسط تصویر یا کنار نمودار، چشم را از داده منحرف می‌کند و تصویر را شلوغ نشان می‌دهد.
۳. کد را از لبه فاصله بدهید
دست‌کم به اندازه‌ی خود کد از لبه فاصله بگذارید. دلیلش این است که اینفوگرافیک‌ها برش می‌خورند؛ در پیش‌نمایش شبکه‌های اجتماعی، در اسکرین‌شات یا در چاپ. کدی که چسبیده به لبه باشد، اولین چیزی است که قیچی می‌شود.
۴. حواس‌تان به فشرده‌شدن باشد
تصویر شما فشرده می‌شود، چند بار بازنشر می‌شود و هر بار کیفیتش پایین‌تر می‌آید. کد را دست‌کم یک‌دهم عرض تصویر بگذارید، و سطح تصحیح خطا را روی Q بگذارید تا در برابر افت کیفیت مقاوم باشد.
۵. بنویسید پشت کد چیست
در اینفوگرافیک این از همه‌جا مهم‌تر است، چون بیننده در حال خواندن عدد است و فقط برای چیز مشخصی دست نگه می‌دارد. بنویسید «منبع و روش محاسبه»، «جدول کامل»، «نسخه‌ی به‌روز این عدد»؛ نه «اسکن کنید».
۶. تاریخ داده را روی تصویر بنویسید
این ربطی به کد ندارد ولی مهم‌ترین کاری است که می‌توانید برای اعتبار اینفوگرافیک بکنید. یک خط ریز: «داده‌ها: تیر ۱۴۰۵». وقتی تصویر دو سال بعد در گردش است، همین خط جلوی بدفهمی را می‌گیرد و کد، عدد به‌روز را می‌دهد.
۷. کد را روی پس‌زمینه رنگی نگذارید
اینفوگرافیک‌ها پررنگ‌اند. کد باید تیره روی روشن باشد و یک حاشیه‌ی سفید دور خودش داشته باشد. اگر زمینه رنگی است، یک مستطیل سفید پشت کد بگذارید؛ این زشت نیست، استاندارد است.
۸. برای هر اینفوگرافیک یک کد جدا
اگر یک سری اینفوگرافیک منتشر می‌کنید، هر کدام کد خودش را داشته باشد. فقط این‌طور می‌فهمید کدام تصویر واقعا مخاطب را به سمت شما برگرداند.
۹. در اندازه واقعی تست کنید
تصویر را در همان اندازه‌ای که منتشر می‌شود — مثلاً ۱۰۸۰ پیکسل — خروجی بگیرید و از روی صفحه لپ‌تاپ با گوشی اسکن کنید. کدی که در فایل اصلی ۴۰۰۰ پیکسلی کار می‌کند، ممکن است در نسخه منتشرشده اسکن نشود.
کدام نوع نخ برای اینفوگرافیک مناسب است؟
کد پویا، چون عدد کهنه می‌شود و تصویر در گردش می‌ماند. کد ثابت فقط وقتی منطقی است که مقصد یک صفحه‌ی دائمی روی دامنه‌ی خودتان باشد.
• لینک پویا: به صفحه منبع، گزارش کامل یا دیتاست.
• صفحه چندلینکی: وقتی هم منبع دارید، هم فایل دانلودی، هم گزارش کامل.
• فایل: برای دادن مستقیم نسخه PDF گزارش یا فایل داده.
در پنل نخ برای هر اینفوگرافیک یک کد بسازید و نامش را با قاعده «اینفوگرافیک ـ موضوع ـ ماه» بگذارید. بعد از چند ماه، نمودار اسکن‌ها به شما می‌گوید کدام موضوع واقعا مخاطب را جذب کرده.
